சிம்மாசனத்தில் ராமனின் பாதுகைகளை வைத்து பரதன் ஆட்சி புரிந்தது ஏன் தெரியுமா? அதற்கும் ஒரு முன்கதை உள்ளது!

வைகுண்டத்தில் ஒருநாள் திருமால் வழக்கத்துக்கு மாறாக ஒரு காரியம் செய்தார்.


தனது பாதுகையை பள்ளியறையில் விட்டுவிட்டு பாம்பணையில் துயில் கொண்டார். உடனே அவரது திருமுடிக்கு கோபம் வந்தது. பாதுகையே பார்த்து திருமுடி சத்தம் போட ஆரம்பித்தது. பாதுகையே கண்ட கண்ட இடமெல்லாம் மிதிக்கும் நீ, இப்படி படுக்கை அறைக்கு உள்ளே வரலாமா? வெளியே போ என்று கத்தியது. பாதுகை அதற்கு பணிவாக பதில் சொல்லியது. திருமுடியே நீ சொல்வது சரிதான். இருந்தாலும் நான் தானாக இந்த இடத்திற்கு வரவில்லை.

பகவானுடைய திருவடி தான் என்னை இங்கே கொண்டு வந்து விட்டது. என்னை ஏன் வீணாக கோபப்படுகிறாய் என்றது. இதை கேட்டதும் திருமுடிக்கு கோபம் இன்னும் அதிகமானது. பாதுகையே நான் பெருமாளுடைய தலைக்குமேலே இருக்கக்கூடிய தகுதி உடையவன், என்னோடு சரிக்குச் சரியாக பேசுவதற்குக் கூட உனக்கு தகுதி கிடையாது.

அதனால் இங்கே இருக்காதே சீக்கிரமாக வெளியில் செல் என்றது. திருமுடியே எதற்கு இப்படி வீணாக பெருமை பேசுகிறாய்? எனக்கென்று தனியாக ஒரு செயலும் கிடையாது. நான் எப்பவும் ஐயன் திருவடியையே ஒட்டிக் கொண்டு இருப்பவன். அந்தப் பாதத்தை நம்பினவருக்கு நல்லது நடக்கும். அடியார்கள் எல்லோரும் அடியைத் தானே விரும்புகிறார்கள், என்றது.

இவ்வளவு நேரமும் இந்த விவாதத்தை பார்த்துக்கொண்டிருந்த சங்கு சக்கரமும் திருமுடி பக்கம் சேர்ந்துகொண்டு பாதுகையை விரட்ட ஆரம்பித்தனர். உனக்கென்ன இவ்வளவு திமிர்? பேசாமல் வாயை மூடிக் கொண்டு வெளியே போ என்று இரண்டும் கத்தின. பாதுகையின் நிலைமை பரிதாபமாக இருந்தது.

பாதுகை நாராயணனை பார்த்து கருணைக்கடலே, நீங்கள் இப்படி என்னை உள்ளே கொண்டுவந்து விட்டுவிட்டு இவர்களை எப்படி பேசச் சொல்வது சரியா என்று கேட்டது. திருமால் உடனே, பாதுகையே நீ கவலைப்படாதே என்று சொல்லிவிட்டு திருமுடியிடம், நீ பாதுகையை அவமானப்படுத்தி விட்டாய். அதனால் அடுத்து வரும் ராமாவதாரத்தில் 14 வருடம் இந்த பாதுகை அரியாசனத்தின் மேலே இருக்கக்கடவது.

சங்கு சக்கரமே, நீங்கள் இரண்டு பேரும் என் முன்னிலையிலேயே பாதுகையை பழித்துப் பேசி உள்ளீர்கள். அதனால் நீங்கள் இருவரும் ராமாவதாரத்தில் பரதன் சத்துருக்கனனாகப் பிறந்து 14 வருடங்கள் இந்த பாதுகையை வழிபட்டு வரவேண்டும் என்று திருமால் கூறிவிட்டார். அதனால் தான் பரதன் பாதுகைக்கு முடிசூட்டி அரசாண்டு வந்தார்.

நம்மைவிட வயதில், வசதியில், பதவியில் குறைந்தவர்களை இகழக்கூடாது. நாம் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் தகுந்த சன்மானம் கண்டிப்பாக ஒருநாள் கிடைக்கும். நாம் பேசும் வார்த்தைகளில் கவனம் வேண்டும். பிறர் மனதை புண்படுத்தாமல் பேச வேண்டும் என்பதை ஸ்ரீராமர் தெளிவுபடுத்திய கதைதான் இது.